"آی دنیا"


این وادی برهوت است

نیست هیچ نشانی از عشق

این دل، تک و تنهاست

بی شر و شور و بی غوغاست

نیست هیچ صدایی از عشق

مرغ دلم، سر به زیر و غمین

گرفتار درد بی درمان خویش

شاید در خواب ببیند رنگ و بوی عشق

خدایا خسته ام، زارم، پریشانم

لیک دنیا را چنین سرد و مغموم نخواهم.

سر در گوش دل گذارم

گرم، صمیمی، با حرارت، نجوا کنم:

عاشقم بر همه عالم.

دل به تب و تاب افتد

خروش برآرد:

آی دنیا، به پیش بیا

من حریف می طلبم

 

/ 0 نظر / 8 بازدید